Julián, een jonge literatuurdocent en aspirant-schrijver, merkt op een avond dat zijn vriendin Verónica maar niet terugkeert van haar tekencursus. En dat terwijl hij op haar dochtertje Daniela moet passen.
Het wordt later en later, en hoe langer het duurt, hoe meer Julián begint te zweten, begint te fantaseren: stapje voor stapje gaat hij terug in de geschiedenis van voordat hij Verónica kende én loopt hij vooruit op zijn – en Daniela’s – leven zonder Verónica. Het verborgen leven van bomen gaat over die ene nacht, één nacht waarin Julián noch de lezer weet wat er precies gebeurt, gebeurd is, of zal gebeuren, want:
‘dit is geen normale nacht, tenminste nóg niet. Het is namelijk niet helemaal zeker of er een volgende dag is. Wanneer zij terugkeert, dan zal de roman afgelopen zijn. Maar zolang ze niet terugkeert blijft het boek doorgaan. Het boek blijft doorgaan totdat zij terugkeert, of totdat Julián er zeker van is dat zij niet meer terug zal keren.’
Waarschijnlijk nog meer dan bij Bonsai, verdient Het verborgen leven van bomen het om in één avond, misschien wel in één nacht, gelezen te worden. En wanneer de ochtend aanbreekt, en de lezer het boek dichtslaat, zal hij merken dat niets meer is als een dag eerder. Zal hij precies weten wat er met Verónica gebeurd is? Zal hij weten of er überhaupt wel iets aan de hand is, en of alle wanhopige voorstellingen, waanzinnige ideeën zin hebben gehad? We betwijfelen het.
Het verborgen leven van bomen --- Alejandro Zambra Vertaling Luc de Rooy --- ISBN 9789079770038 --- paperback met flappen --- ca 128p --- €15,95
Meer info over Alejandro Zambra: >>> Bestel: >>>
|
Het Amerikaanse Noord-Westen van Charles D’Ambrosio is als het Texas van Cormac McCarthy en het Michigan van Ernest Hemingway: een wereld waar mannen jagen, vissen en drinken. D’Ambrosio (Seattle, 1958) toont deze wereld in haar breekbaarste vorm: een vader vertelt zijn zoon tijdens een kampeeruitje dat hij gaat scheiden, een manisch-depressieve scenarioschrijver wordt tijdens een opname in een retraite verliefd op een anorexiapatiënte, een echtpaar plant een familie-uitje naar de blokwoning waar de vrouw in haar jeugd misbruikt is door een vriend van haar vader. De mannen en vrouwen in de acht verhalen zijn nergens groots, nergens bereiken ze doel; het zijn geen winnaars, slechts overlevenden – overlevenden in een wereld van buitenstaanders, geluksproevers en opgehouden, breekbaar machismo.
Het dodevissenmuseum was lang in de race voor de Pen/Faulkner Award van 2007, maar moest het op het laatste moment afleggen tegen Philip Roths Everyman. Had The Dead Fish Museum gewonnen, dan had het zich naast The Early Stories van Updike en Dusk van James Salter mogen plaatsen, de twee verhalenbundels die eerder de Pen/Faulkner wonnen. D’Ambrosio won er wel andere prijzen mee: de Washington State Book Award, de Whiting Writers Award, een Academy Award van de American Academy of Arts and Letters, en een Rasmusson Fellowship. Heel veel voor een verhalenbundel. Maar het zijn niet zomaar verhalen, het zijn miniaturen in de sfeer van James Salter, Jhumpa Lahiri en F. Scott Fitzgerald - de allerbeste verhalen die je kunt vinden.
Charles D’Ambrosio wordt beschouwd als een van de meest getalenteerde hedendaagse Amerikaanse verhalenschrijvers. Verhalen van zijn hand verschijnen met regelmaat in The New Yorker, The Paris Review en Zoetrope. Zijn eerste bundel, Haar echte naam, verscheen in 1996. Het dodevissenmuseum is D’Ambrosio’s tweede bundel. In 2006 verscheen ook een veelgeprezen essaybundel: Orphans, die in de verschillende essays verwijst naar de verhalen in Het dodevissenmuseum.
Charles D'Ambrosio --- Het dodevissenmuseum ISBN 9789079770045 --- paperback --- ca. 288p --- ca 19,90
Op 3 oktober 1849 werd Edgar Allan Poe, de grootste schrijver die Amerika ooit kende, meer dood dan levend, bij een dokter gebracht. Hij stierf enkele dagen later, vermoeid, verward, en lijdend aan een delirium. Hoe hij in Baltimore was beland, wat hij daar had gedaan, en hoe hij in deze staat terecht was gekomen, wist hij niet. Het enige wat men kon vertellen, was dat hij zes dagen eerder de boot vanuit Boston had genomen. Was het een poging tot zelfmoord? Tot moord misschien? Of zaten er nog diepere, psychologische oorzaken achter zijn plotse dood? Het mysterie is nooit opgelost.
De manier van sterven pastte wel bij het Poe’s leven, dat gevuld was met ongeluk, dronkenschap en mislukking, én bij zijn werk, dat bol stond van de waanzin, horror en dood. Een werk dat tot de beste van de wereldliteratuur wordt gerekend, een werk dat nog steeds over de hele wereld wordt gelezen.
Wie was toch Edgar Allan Poe? Hoe kwam hij aan verhalen als ‘The Tell Tale Heart’, ‘The Masque of The Red Death’ en aan gedichten als ‘The Raven’ en ‘Annabel Lee’, en wat gebeurde er in die zes oktoberdagen van 1849?
Peter Ackroyd (1949), Brits schrijver en meesterbiograaf, dook in Poe’s leven en schreef een biografie die leest als een roman, als een literaire thriller – als een psychologisch horrorverhaal waar Edgar Allan Poe er zelf zoveel van schreef, en waar hij over de hele wereld beroemd mee is geworden.
Uitgeverij Karaat - Vertaling: David Koppernik - ISBN 9789079770021 - hardcover - € 19,95 Bestel: >>> Meer info: >>>
‘Aan het eind sterft zij en blijft hij eenzaam achter, al was hij eigenlijk al jaren voor haar dood, voor Emilia’s dood, eenzaam. Laten we aannemen dat zij Emilia heet of heette en dat hij Julio heet, heette en altijd zal heten. Julio en Emilia. Aan het eind sterft Emilia. En Julio sterft niet. De rest is literatuur:’
Zo begint Bonsai, Alejandro Zambra’s debuut. Julio en Emilia ontmoeten elkaar tijdens hun studie. De liefde bloeit op, en verbrokkelt. Beetje bij beetje. Totdat de relatie over is. En nadat de twee geliefden uit elkaar zijn, volgt Zambra ze tot waar je een relatie niet meer zou willen volgen als je mocht kiezen. De toon is helder, realistisch en brutaal.
Met deze novelle schreef Alejandro Zambra (1975), de wonderboy van de Chileense literatuur, een novelle die de generatie-post-Pinochet als geen ander schetst: leven en liefde zonder opsmuk, zonder heroïek, wellicht zelfs zonder romantiek. Maar de manier waarop Zambra de twee levens beschrijft, als een bonsai zo bijgesnoeid, is wonderschoon, doet denken aan Franse chansons en aan de Europese cinema van de jaren zestig. Bonsai is hét cultboek uit hedendaags Latijns-Amerika.
Bonsai ontving veel aandacht in de internationale pers en werd in 2006 de prijs van de Chileense literatuurcritici toegekend, en in 2008 opgenomen tussen de tien beste vertaalde romans in de Verenigde Staten. De roman werd al naar het Frans, Italiaans, Koreaans, Portugees, Engels en Grieks vertaald. De Nederlandse vertaling wordt verzorgd door Luc de Rooy.
Uitgeverij Karaat - Vertaling Luc de Rooy - ISBN 9789079770014 - paperback met flappen - € 13,95 Bestel: >>> Meer info: >>>
|
|